Weet je zeker dat jij een normale jeugd had?

9 Nov 2019

Ik zag een documentaire over therapie in een Amerikaanse gevangenis. Enkele burgers mochten deze therapie bijwonen en zelf meedoen.

Wat ik er mooi aan vond was dat de gedetineerden leerden om zich kwetsbaar op te stellen. Ik zag ze huilen en elkaar troosten en steunen.

 

Eén gebeurtenis bleef me bij. Er was een burgerman die niet wist wat hij met zijn leven zou gaan doen. Het lukte hem niet om iets van zijn leven te maken.

 

Door een oefening herinnerde hij zich dat hij als kind zijn vader graag wilde helpen in de garage.

 

Zijn vader beschreef het gereedschap dat hij nodig had en zijn zoon mocht het pakken.

Alleen, het lukte zijn zoon niet om het juiste gereedschap te vinden. De beschrijving van zijn vader voldeed niet. 

Uiteindelijk pakte vader zelf het juiste materiaal en stuurde zijn zoon naar binnen, naar zijn moeder.

 

Nu pas realiseerde deze zoon zich wat deze gebeurtenis met hem gedaan had. Hij had voor zijn vader niet de zoon kunnen zijn die hij wilde zijn.

 

Hij was van geen enkele betekenis voor zijn vader. Hij voelde zich waardeloos omdat zijn vader hem altijd teleurgesteld wegstuurde.


Het lijkt een simpel gegeven. Je vader stuurt je weg omdat je zijn werk vertraagt. Terecht zou je denken en niet zozeer traumatiserend. Want bij trauma's denken we aan geweld en misbruik.

 

Deze man realiseerde zich in therapie pas hoe waardeloos hij zich door de afwijzing door zijn vader voelde, en hoezeer dat impact had op zijn eigenwaarde.

 

Veel mensen weten niet dat ze getraumatiseerd zijn, omdat wat zij in hun jeugd meemaakten voor hen normaal was.

 

Het kan tientallen jaren duren voordat je erachter komt dat je een trauma hebt.

Sommigen zijn de vijftig of zestig al gepasseerd voordat ze beseffen dat ze heftige, traumatiserende ervaringen hadden in hun kindertijd. 

 

Het is treurig dat het zolang duurt voordat mensen door hebben dat ze psychisch letsel opgelopen hebben.

 

Ze denken dat ze een normale jeugd hadden. Ze zien niet dat ze slecht behandeld werden. 

Ze voelen zich rot en weten niet waar het vandaan komt.

 

Ze denken dat het aan hen ligt. Dat zij abnormaal zijn. Ze proberen het rotgevoel weg te drukken.

 

De burgerman in bovenstaand voorbeeld schreeuwde, huilde en sloeg om zich heen in de therapiegroep. Hij zakte in elkaar van ellende toen hij zich realiseerde wat hij al die tijd met zich meegedragen had. 

 

Grote sterke mannen ontfermden zich over hem. Ze gingen in een kring om hem heen staan. 'Goed zo! Uit je emoties man!', riepen ze hem toe.

Een bonkige gespierde vent trok hem naar zich toe en omvatte hem met zijn armen.

Schuddend en met snot uit zijn neus lag het slachtoffer op de schouder van de gespierde vent met diepe uithalen te huilen.

 

Na afloop zeiden de sterke mannen dat ze trots op hem waren omdat hij zich had durven laten gaan.

 

Hij lachte. In jaren had hij zich niet zo goed gevoeld.

 

Herken jij iets in bovenstaande? 

Dacht jij dat je een normale jeugd had?

 

Wat jij meemaakte was voor jou normaal. Want degene die jou slecht behandelde vond het normaal. Of hij deed het voorkomen dat het normaal was. Of je verkeerde in een omgeving waarin je niet beter wist of iedereen handelde zo. Zelfs geweld lijkt normaal als je er vaak genoeg aan bloot gesteld wordt.

 

Want niet alleen jij werd geslagen, maar je moeder ook. Je opa had zijn kinderen ook geslagen. Je ooms sloegen je nichtjes en neefjes ook.


Werd je vernederd of gepest? Jij dacht dat je het verdiende, want dat werd erbij gezegd: ‘Jij verdient het want je hebt het ernaar gemaakt. Jij bent helemaal niets waard.’

 

Je bent het gaan geloven. Je schaamt je. Je denkt dat het aan jou ligt. Je stopt het weg en je zwijgt erover.

Tegen een kind dat seksueel misbruikt wordt zegt de dader dat ieder kind zoiets meemaakt. Dat het erbij ho
ort.

 

Hij zegt dat hij je zal leren hoe seks werkt. Of dat jij eraan toe bent omdat je speciaal bent. Of dat je het zelf graag wilt omdat je lichaam erop reageert.

 

Maar het moet wel een geheimpje blijven want andere mensen snappen het niet.

 

Dat brengt je aan het twijfelen. Dus je praat er met niemand over. Je stopt het weg. Tot je er op een dag aan herinnerd wordt en ontdekt dat wat jij meemaakte jouw leven op z'n kop zette.

 

De Me-too beweging bijvoorbeeld roept herinneringen op. Opeens hoor je aan alle kanten van mensen die seksueel misbruikt zijn.

 

Je wordt je er plotsklaps van bewust dat het ongewoon is wat jij meemaakte. Het was eigenlijk gewoon absurd.

Je ziet iets op televisie, je hoort iets op de radio, of je leest een artikel in een krant of tijdschrift dat je aan het denken zet. Iets waar jij jezelf in herkent.

 

Mensen hebben door hun trauma bepaalde reactiepatronen en gewoonten aangeleerd.


Van sommige eigenaardigheden denk je nooit meer af te komen. 


Mensen met trauma reageren heftig op bepaalde situaties. Volkomen logisch. Maar anderen zeggen dat jij niet normaal bent.

 

Je moet je niet zo aanstellen. Doe eens gewoon. Jij moet altijd zoveel aandacht trekken. Reageer niet zo agressief. Dat is wat jij van anderen hoort.
 

Dus sluit jij je af en je trekt je terug in jezelf.


Jouw relaties lukken niet. Je hebt steeds weer problemen, ruzie en strijd. Je valt op personen die niet goed voor jou zijn. Je snapt het niet. Je doet zo jouw best.

 

Weet dat het wel normaal is dat jij zo reageert. Want je bent getraumatiseerd. Je hebt heftige dingen meegemaakt.

 

 

Je hoeft niet te blijven zwijgen. Want het ligt niet aan jou. Je reageert volkomen normaal. Jouw woede moet eruit. Je wilt nu eindelijk wel eens gehoord worden.


Zoek mensen die jou begrijpen en steunen. Die werkelijk naar je willen luisteren. Die weten wat jou kan helpen om verder te komen.


Je kunt ook bij mij terecht, als jij dat wilt. Ik help jou graag.

 

Meer weten of kennis maken? Neem gerust contact met me op.

 

Ans Breetveld

 

 

Heb jij mijn gratis e-book 'Hoe bereik ik mijn partner' al?

Download hem hier

 

 

 

Share on Facebook
Please reload

Recente blogs
Please reload

  • Facebook Social Icon
  • LinkedIn Social Icon
  • SoundCloud Social Icon
  • YouTube Social Icon
  • Twitter Social Icon

Academie voor liefde en geluk
Oude Haarlemmerweg 50

1901 ND Castricum

T: 06-24634802, ook via WhatsApp
E: info@academievoorliefdeengeluk.nl

www.academievoorliefdeengeluk.nl
 

Copyright © 2016 - 2019 by Ans Breetveld

Algemene Voorwaarden

Privacy Beleid